Η αθέατη όψη της Μεσογείου “Card Postal
Ποια είναι η εικόνα που έχουμε για τη Μεσόγειο; Η ακινησία της, θα έλεγε ο κατεξοχήν ιστορικός της, ο Φερνάν Μπροντέλ. Και θα παρέπεμπε στη ραθυμία που ανακαλεί το φυσικό περιβάλλον της, ο ήλιος και η θάλασσα,– μια εικόνα που δεν είναι μόνο ιδανική, δηλαδή κατασκευασμένη.
Παρ’ όλα αυτά, η Μεσόγειος άλλαξε. Δυο είναι οι παράγοντες που ευνόησαν αυτή την αλλαγή. Ο πρώτος, οι συνέπειες της βιομηχανικής επανάστασης. Ο δεύτερος, ο τουρισμός – η βιομηχανία που, αρχικά, κατανάλωσε την εικόνα της ακινησίας της Μεσογείου και, στη συνέχεια, προσπάθησε να την αναπροσαρμόσει, να την «πουλήσει» ως εξωτικό ή κοσμοπολίτικο περιβάλλον.
Από όλες αυτές τις εικόνες, ανέκαθεν απουσίαζε μια πραγματικότητα: η πραγματικότητα της Μεσογείου, που η εξέλιξη δεν την άφησε αλώβητη. Ίσα ίσα. Την έπληξε, και μάλιστα οδυνηρά.
Το κυριότερο πλήγμα που υπέστη έχει να κάνει με αυτό που υφίσταται ο πλανήτης, εξαιτίας της αλόγιστης προόδου – και την ασυνειδησίας όσων την επικαλούνται. Είναι πλήγμα στο περιβάλλον της.
Αυτό το πλήγμα επέλεξα «να βάλω στη φωτογραφία» της Μεσογείου. Σκηνοθετώ μια σειρά εικόνων με ανθρώπους που έρχονται απο τη δεκαετία του ’50 του ’60 και του ’70 (της ευμάρειας – της αφθονίας – της ελεύθερης έκφρασης – της σεξουαλικης επανάστασης… ) που συναντούν ενα σύγχρονο αλλοτριωμένο περιβάλλον.
Η Μεσόγειος, του μύθου και της ράθυμης ζωής, μέσα σε μερικές δεκαετίες έχει μετατραπεί σε έναν απέραντο χώρο εναπόθεσης άχρηστων αντικειμένων. Του περισσεύματος της ευμάρειας ανθρώπων που δεν αποδείχθηκαν ώριμοι να διαφυλάξουν ό,τι πιο πολύτιμο τους παραδόθηκε.
Παραθέτω λοιπόν 10 σκηνοθετημένες εικόνες και μια εικόνα (έκπληξη) ντοκουμέντο.
